maandag 28 juli 2014

Mier

Vandaag kwam Mier langs.

Mier vzw is het geesteskind van Heidelien Bultynck en Steven Plas die beiden afstudeerden als interieurarchitecten. Later specialiseerden zij zich ook in tuinaanleg.
 
Mier is niet enkel een adviserende organisatie, nee hoor, ze gaan maar al te graag zelf aan de slag. Ze werken vooral met recuperatiemateriaal en spitsen zich toe op het renaturaliseren van het gedegradeerde Vlaamse landschap. Onder het motto "turning grey into Green" kaapte Mier tal van prijzen, artikels, publicaties weg met haar puintuinen, prairietuinen, biodiverse groendaken, beestentorens, regentuinen,...  De tuinen die Mier vandaag aanlegt zijn voornamelijk permacultuurtuinen: tuinen die je een overvloed aan voedsel geven met een minimum aan onderhoud. 
Het leuke aan Mier is dat je als klant zelf kan meewerken, samen met vrienden, LETSers (diensten worden onderling geruild), Workawayers (studenten die voor kost en inwoon bij Mier komen meewerken) en workshoppers (mensen die meehelpen in ruil voor kennis en ervaring). Je kan er alles over lezen op hun website www.mier.be

Er werd uitvoerig gepraat over project 50.
Ik vertelde hoe mijn droomatelier er moest uitzien ... als een sprookjeshuis ... Steven nam potlood en papier en begon meteen te tekenen ... overlegde tussendoor met Heidelien ... wat daar uitkwam was gewoonweg geweldig, dat was het helemaal ! Details vertel ik niet. Jullie zullen de opbouw kunnen volgen op dit blog. Het plan wordt nu verder door hen uitgewerkt. Het is de bedoeling dat mijn sprookjeshuis er tegen 26 februari 2015, mijn verjaardag, staat. Geleidelijk aan zal ook de hele tuin bijgewerkt worden zodat we optimaal kunnen genieten met een minimum aan werk. Later willen we ook onze omgeving laten mee genieten van ons stukje natuur door onze tuin open te stellen tijdens de open tuindagen.


Marianne

zaterdag 26 juli 2014

Een droom voor 50

Volgend jaar word ik 50 (slik) al 50 ?
Wat gaat de tijd toch snel !
Toch blijf ik even stilstaan en vraag mij af hoe ik de rest van mijn leven zal invullen. Ik heb al heel lang een droom ... een eigen knutselatelier.
Vanwege gezondheidsredenen heb ik echter nooit de stap durven zetten. Een eigen zaak brengt veel werk met zich mee, je moet er echt wel staan. Toch ben ik altijd blijven knutselen en frutselen, aan ideeën geen gebrek. Vrienden en familie konden tot op heden steeds bij mij terecht voor een gezellige knutselnamiddag of avond. Knutselwerkjes of handwerkjes voor eigen gebruik of voor een goed doel, steeds vond ik wel iets om ons groepje bezig te houden. Na verloop van tijd kwam bij sommigen de gang van het leven, namelijk het krijgen van kleinkinderen, tussenbeide. Bij anderen verdween de interesse of er waren andere verplichtingen. Op een gegeven moment was er maar één iemand meer over die samen met mij bleef knutselen, mijn goede vriendin Frieda. Het scheelde natuurlijk dat Frieda in haar pensioen was, zij had tijd om mee te gaan in mijn fantasieën. Samen hebben we al heel wat mooie dingen gemaakt : ik schreef een boek waarvoor Frieda prachtige illustraties maakte, geboetseerde beelden in zelfhardende klei, boetseren met polymeerklei, beelden in powertex, schilderen, haken en haakpatronen ontwerpen, ...
We werden lid van Vrije Tijd Aalst en namen als individuele hobbyisten deel aan markten en tentoonstellingen. Bij verkoop ging onze winst steeds naar een goed doel : kom op tegen kanker, kinderkankerfonds Gent, Poekie en het vogel en wilde dierenopvangcentrum Merelbeke.
Dit alles kan je vinden op onze blogs :
mijn blog  Frutsel Frieda haar blog Frieda's hobbyblog
Nu ik 50 word heb ik zo iets van; als ik nu mijn dromen niet probeer waar te maken dan gaat het straks te laat zijn. Dus heb ik besloten om voor mijn 50 ste verjaardag mijn droom waar te maken, mits een kleine aanpassing want de gezondheidsproblemen zijn er nog steeds. Wat ik precies ga doen en hoe ik te werk zal gaan kan je hier volgen. Beetje bij beetje zal ik mijn droom verwezenlijken. Ik laat jullie mee genieten van deze spannende periode in mijn leven.


Marianne